top of page
Eduard Maurits Elias ‘Flaneur’ 
(veld K, regel 9, graf 35)

Mr. E. Elias (1900-1967) was een geliefd journalist en schrijver van veelgelezen cursiefjes. Hij was vooral bekend onder het pseudoniem ‘Flaneur’, een begrip dat goed aansloot bij zijn beschouwende aard en stijlvolle verschijning.
De beeldhouwer Theo van der Nahmer heeft hem vereeuwigd op het Lange Voorhout met een elegant beeldje met het veelzeggende onderschrift  Ik zie rond … en glimlach.

 

Elias, in Leiden als meester in de rechten afgestudeerd, was zijn gehele leven werkzaam in de journalistiek. Hij werkte o.a. voor de Nieuwe Rotterdamsche Courant,  de Provinciale Groninger Courant (later opgegaan in het Nieuwsblad van het Noorden) en was vele jaren verbonden aan het Haagse dagblad Het Vaderland.

 

In 1939 vertrok Eduard Elias, bezorgd over de oorlogsdreiging, eerst naar de Verenigde Staten en vervolgens naar Curaçao waar hij als ambtenaar werkte voor het Netherlands Information Bureau.
Na zijn terugkeer in 1945 trad Elias in dienst bij Elseviers Weekblad. Ook was van hij één van de oprichters van het van het satirisch tijdschrift Mandril.

 

Elias stond bekend om zijn enorme productiviteit, die hij zelf nogal relativeerde. Godfried Bomans schreef over hem: ‘In zeker tien bladen schreef hij wekelijks dat hij niets uitvoerde. Hij heeft zich een ongeluk gewerkt om dat vooral maar aan te tonen’. 

 

Op 14 januari 1967 kreeg Eduard Elias een hartaanval op het Hollands Spoor in Den Haag, net na het instappen in de trein naar Brussel vanwaar hij een journalistieke reis naar Tunis zou beginnen.
De noodrem weigerde en in Delft bleek Elias te zijn overleden. Hij werd in vrijwel alle landelijke en regionale kranten herdacht.

 

Op 17 januari 1967 werd hij begraven op de Joodse begraafplaats in Wassenaar. 

Flaneur.jpg
bottom of page